หน้าเว็บ

วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ทำไมขวดไวน์ต้องวางแนวนอน


     สงสัยไหมว่าทำไวน์ที่วางขายอยู่ในร้านจึงต้องวางขวดในแนวนอน การวางขวดไวน์ในแนวนอนมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้น้ำไวน์ที่อยู่ภายในขวดสามารถหล่อเลี้ยงจุกก๊อกที่ปากขวดให้เปียกชุ่มอยู่ตลอดเวลานั่นเอง ซึ่งเป็นวิธีป้องกันไม่ให้อากาศจากภายนอกไหลซึมผ่านจุกก๊อกเข้าไปภายในขวด เพราะถ้ามีอากาศซึมผ่านเข้าไปในขวด อากาศจะเข้าไปทำปฏิกิริยากับน้ำไวน์ในขวดทำให้ไวน์เสีย ร้านขายไวน์จึงจำเป็นต้องวางไวน์ในแนวนอนเพื่อรักษาอายุของไวน์ไว้

          ส่วนการดูอายุของไวน์ ถ้าเป็นไวน์ขาวจะมีความสมบูรณ์ในช่วงห้าถึงหกปีนับจากวันที่ผลิต โดยแรกเริ่มไวน์ขาวจะมีสีเหลืองตองอ่อนเมื่ออายุเพิ่มขึ้นจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองเข้ม เมื่อใกล้หมดอายุจะกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม ส่วนไวน์แดงจะมีอายุยืนยาวกว่าไวน์ขาว แรกเริ่มจะมีสีแดงอมม่วง จากนั้นจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงสด ซึ่งเป็นช่วงที่พร้อมดื่มและจะกลายเป็นสีแดงอมน้ำตาลและชีดลงเรื่อยๆ จนออกสีส้มเมื่อหมดสภาพ
          ส่วนการดื่มไวน์ควรดื่มที่ระดับความเย็นราว 8-12 องศาเซลเซียสซึ่งเป็นระดับที่ช่วยลดความเป็นกรดของไวน์และให้ความสดชื่นที่สุด

Alexander Graham Bell ผู้คิดค้นและประดิษฐ์โทรศัพท์


  “อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์” (Alexander Graham Bell) นับเป็นตัวอย่างของนักวิทยาศาสตร์ที่บางครั้งสิ่งที่เขากำลังคิดประดิษฐ์นั้นไม่ประสบผลสำเร็จ กลับไปประสบผลสำเร็จในอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมีประโยชน์และสร้างชื่อเสียงให้มากกว่า แรกเริ่มเดิมทีคิดเครื่องมือที่จะทำให้คนใบ้ได้ยินไม่สำเร็จ แต่คิดโทรศัพท์เป็นผลสำเร็จ เป็นต้น

          เกิดที่เมืองเอดินเบิร์ก เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1847 บิดาเป็นนักวิทยาศาสตร์ ส่วนมารดาเป็นคนหูพิการ จึงเรียนรู้และทำความเข้าใจซึ่งกันและกันด้วยภาษาใบ้ โดยบิดาสอนให้สังเกตริมฝีปากของมารดาเวลาพูด หูของเขายังสามารถแยกแยะความแตกต่างของเสียงที่ใกล้เคียงกันได้อีกด้วย ซึ่งสิ่งที่ใช้ยืนยันในเรื่องนี้ก็คือ เขาเล่นเปียโนได้ดีเยี่ยมโดยไม่ต้องอ่านโน้ต และเมื่อเขาสังเกตพบว่าเสียงเพลงเกิดจากการสั่นสะเทือน ก็จึงคิดว่าทำไมเสียงจะเคลื่อนที่ไปบนเส้นลวดบ้างไม่ได้ และคงจะฟังได้ยินในระยะใกล้ได้เป็นแน่
          ด้วยความคิดนี้เขาจึงสร้างเครื่องโทรศัพท์ขึ้นใช้เป็นเครื่องแรก โดยสร้างตัวส่งผ่านซึ่งมีเครื่องพูดลักษณะคล้ายเขาสัตว์เป็นตัวนำคลื่นเสียงไปยังโลหะแผ่นแบนๆ ซึ่งมีแม่เหล็กอยู่ใกล้และเส้นลวดขดรอบแม่เหล็กนั้น เมื่อคลื่นเสียงจากคำพูดของเขาทำให้โลหะสั่นสะเทือน ความสั่นสะเทือนทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าขึ้นในเส้นลวดที่อยู่รอบแม่เหล็กแล้วไหลผ่านเส้นลวดอีกเส้นหนึ่งซึ่งต่อไปยังเครื่องรับ ที่เครื่องรับก็จะมีเครื่องคล้ายๆ กัน ทำหน้าที่เปลี่ยนกระแสไฟฟ้าให้กลับไปยังเครื่องเสียงอีกที
          เครื่องโทรศัพท์จริงเครื่องแรกได้ใช้ในปี ค.ศ. 1876 โดยเบลล์และวัตสันเพื่อนของเขาที่ทำการทดลองร่วมกัน โดยทั้งคู่อยู่ห่างกัน 3 กิโลเมตร สิ่งประดิษฐ์ของเบลล์ทำให้เขาร่ำรวย แต่ในไม่ช้าเขาก็หันกลับไปทำงานให้กับคนหูหนวกอีก เพราะเขาคิดว่าสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดทั้งหมด
          ในปี ค.ศ. 1882 เบลล์แต่งงานกับ “เมเปิล ฮับบาร์ด” ศิษย์หูหนวกของเขา ทำให้เขากระตือรือร้นที่จะประดิษฐ์สิ่งเหล่านี้มากยิ่งขึ้น แต่เขาไม่สามารถประดิษฐ์เครื่องช่วยในการฟังให้คนที่หูหนวกอย่างสนิทได้ แต่ก็สามารถช่วยเหลือผู้ที่แก้วหูเสียหายได้ไม่มากนักให้ได้ยินได้ อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุขจนถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1922


นกพิราบคาบกิ่งมะกอก สัญลักษณ์ของสันติภาพ



ทุกครั้งที่โลกเกิดความขัดแย้ง สันติภาพคือสิ่งที่ผู้คนต้องการและเรียกร้อง ซึ่งนกพิราบคาบกิ่งมะกอกคือสัญลักษณ์สากลของสันติภาพ เป็นเพราะอะไร และทำไมผู้หญิงถึงมีบทบาทมากขึ้นในเวทีสันติภาพโลก วันนี้มีคำตอบครับ


 ชาวตะวันตกเชื่อว่านกพิราบเป็นวิญญาณของพระผู้เป็นเจ้า เป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์ตามพระคัมภีร์ไบเบิล จึงมีรูปนกพิราบเกาะอยู่ที่บัลลังก์คาทีดรา ที่พระสังฆราชทรงประทับนั่ง เพื่อคอยดลใจให้ทรงตัดสินข้อพิพาทของชาวคริสเตียนโบราณได้อย่างถูกต้อง นอกจากนั้นนกพิราบยังเป็นสัญลักษณ์ของนักเรียกร้องสิทธิมนุษยชนและวิชาชีพสื่อสารมวลชน จากความสามารถในการจดจำเส้นทางอย่างแม่นยำ จนเป็นที่มาของพิราบสื่อสาร

เมื่อเอ่ยถึงสันติภาพ ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัยผู้หญิงมักจะมีบทบาทอยู่เสมอๆ ดูได้จากบุคคลที่เป็นวีรสตรีที่มีบทบาทและอิทธิพลของโลก จนสภาความปลอดภัยแห่งสหประชาชาติ ออกคำสั่งขยายบทบาทของสตรีบนเวที UN ในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ.2543 เพราะศักยภาพของผู้หญิงที่ถูกเชื่อมร้อยบุคลิกภาพตามธรรมชาติของเพศ ที่มีความอ่อนโยนดูแลเอาใจใส่ครอบครัวและเป็นผู้ให้นั้นเอง




เกมเศรษฐีและเกมสแครบเบิล

เกมกระดานทั้งสองนี้ถือกำเนิดขึ้นในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำเมื่อต้นทศวรรษที่ ๑๙๓๐ โดยมิได้เป็นช่องทางหารายได้ของผู้ประดิษฐ์คิดค้น แต่คิดขึ้นเพื่อเล่นฆ่าเวลาในช่วงตกงานเท่านั้น “ชาร์ลส์ บี แดร์โรว์” วิศวกรว่างงานจากเมืองเจอร์มันทาวน์รัฐเพนซิลเวเนีย คิดประดิษฐ์เกมเดิมพันสูงเกี่ยวพันกับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ โดยให้ชื่อว่า “เกมเศรษฐี” (Monopoly) ในท่ามกลางภาวะข้าวยากหมากแพงของช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (The Great Depression ค.ศ. ๑๙๒๙-๑๙๔๐) ในสหรัฐอเมริกา ด้วยสภาพทางการเงินที่อัตคัดขัดสนกับสภาพจิตใจที่ละห้อยละเหี่ยในแต่ละวัน แดร์โรว์ใช้เวลาหลายๆ ชั่วโมงหมดไปกับการคิดค้นเกมกระดานสนุกๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองว่างจนเกินไป เงินทองที่หาได้ยากเหลือเกินในชีวิตจริงกลับเป็นที่มาของการกำหนดให้การได้เงินจำนวนมหาศาลมาอย่างง่ายดายเป็นลักษณะเด่นของเกม ส่วนการล้มละลายของธุรกิจกับการยึดทรัพย์สินติดจำนองที่เป็นข่าวอยู่ทุกวันในหน้าหนังสือพิมพ์ ก็เป็นที่มาของ “โฉนด” “โรงแรม” และ “บ้าน” ในเกมของแดร์โรว์ ซึ่งได้มาและเสียไปในชั่วพริบตาจากผลของการทอดลูกเต๋าในแต่ละคราว
         วันหนึ่งในปี ค.ศ. ๑๙๓๓ ความคิดเรื่องเงินที่ได้มาอย่างง่ายดายและกรรมสิทธิ์ที่หลุดมือไปอย่างรวดเร็วเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างชัดเจน เมื่อแดร์โรว์หวนรำลึกถึงคืนวันอันสดใสในอดีตเมื่อเขาไปพักร้อน ณ เมืองแอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซี ถนนสายสำคัญตลอดจนย่านการค้าชั้นนำในเมืองตากอากาศนี้ ได้ถูกจำลองมาไว้บนแผ่นกระดานของเกมเศรษฐี เพื่อนและครอบครัวของแดร์โรว์ชอบเล่นเกมนี้มาก ในปีค.ศ. ๑๙๓๔ พวกเขาชักชวนให้แดร์โรว์นำเกมนี้ไปขายให้แก่บริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตและจำหน่ายเกมต่างๆ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ แต่เมื่อผู้บริหารของบริษัทฯ ทดลองเล่นเกมเศรษฐีดูก็ปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง โดยให้เหตุผลว่าเกมของแดร์โรว์น่าเบื่อ ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า แถมกติกาการเล่นยังยุ่งยากซับซ้อนเกินไป อย่างไรก็ดีแดร์โรว์ยังไม่หมดหวัง เพราะผู้บริหารห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในรัฐฟิลาเดลเฟียสนุกกับเกมของเขามาก และสั่งซื้อเกมเศรษฐีมาจำหน่ายในห้างทันทีด้วยเงินทุนก้อนหนึ่งที่หยิบยืมจากคนในครอบครัวและเพื่อนฝูงแดร์โรว์ได้ผลิตและจัดส่งเกมเศรษฐีจำนวน ๕,๐๐๐ ชุดไปจำหน่ายยังห้างดังกล่าว เมื่อบริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ทราบว่าเกมของแดร์โรว์ขายหมดอย่างรวดเร็ว จึงนำเกมมาทดลองเล่นอีกครั้งและได้ข้อสรุปใหม่ว่า เกมเศรษฐีกอปรด้วยจินตนาการสร้างสรรค์ ดำเนินไปอย่างรวดเร็วทันใจ แถมยังเล่นง่ายอีกด้วย
          เกมเศรษฐีได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. ๑๙๓๕ และในไม่ช้าโรงงานของบริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ก็ผลิตเกมเศรษฐีออกสู่ตลาดถึง ๒๐,๐๐๐ ชุดต่อสัปดาห์ อย่างไรก็ตาม ทางบริษัทฯ เชื่อว่าเกมเศรษฐีเจาะเฉพาะตลาดผู้ใหญ่เท่านั้น และคงฮิตอยู่ในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่เกิน ๓ ปี ดังนั้นพอถึงปลายปี ค.ศ. ๑๙๓๖ จอร์จ ปาร์กเกอร์ ประธานบริษัทฯ จึงได้มีคำสั่งให้หยุดการผลิตกระดานและชิ้นส่วนอื่นๆ ของเกมเศรษฐี “เพื่อป้องกันการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นจากยอดขายที่อาจตกลงเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้” ปรากฏว่ายอดขายของเกมเศรษฐีไม่ตกลงเลยแม้แต่น้อย และชาร์ลส์ แดร์โรว์ วิศวกรตกงานก็กลายเป็นมหาเศรษฐีจากเงินค่าธรรมเนียมที่บริษัทผู้ผลิตจ่ายให้ในฐานะผู้ประดิษฐ์คิดค้น เกมเศรษฐีได้รับความนิยมใน ๒๘ ประเทศ และผลิตต่อมาถึง ๑๙ ภาษา เกม “นายทุน” นี้ยังนิยมเล่นกันแม้ในประเทศคอมมิวนิสต์ เช่นอดีตสหภาพโซเวียตอีกด้วย ทุกวันนี้เกมเศรษฐีครองอันดับขายดีที่สุดยาวนานที่สุดในศตวรรษนี้


          “อัลเฟรด บัดส์” ผู้คิดประดิษฐ์เกมต่อคำสแครบเบิล ก็เป็นคนว่างงานในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำเช่นเดียวกับชาร์ลส์ แดร์โรว์ บัดส์ดัดแปลงเกมของเขาจากความคลั่งไคล้ในปริศนาอักษรไขว้ และให้ชื่อว่า “คริสครอส” (Criss Cross) เมื่อแรกกำเนิดในปี ค.ศ. ๑๙๓๑ เกมคริสครอสประกอบด้วยเบี้ยสี่เหลี่ยมทำด้วยไม้ ๑๐๐ ชิ้น ทุกชิ้นเขียนพยัญชนะไว้หนึ่งตัว บัดส์ต้องใช้เวลาเกือบ ๑๐ ปี กว่าจะพัฒนากติกาการเล่นที่สมบูรณ์แบบ และกำหนดค่าคะแนนของพยัญชนะแต่ละตัวซึ่งคำนวณจากโอกาสมากน้อยในการใช้ อย่างไรก็ตามบัดส์ไม่รีบร้อน เพราะคริสครอสเป็นเกมกระดานที่เล่นกันสนุกๆ เฉพาะสมาชิกในครอบครัวและมิตรสหายเท่านั้น
          เพื่อนของเขาคนหนึ่งชื่อ “เจมส์ บรูโนต์” ชาวเมืองนิวตัน รัฐคอนเนกติกัต มั่นใจว่าเกมของบัดส์ขายได้อย่างแน่นอน จึงชักชวนให้บัดส์จดลิขสิทธิเกมของเขาในชื่อ “สแครบเบิล” (Scrabble) ในปี ค.ศ. ๑๙๔๘ ในการทดลองเล่น บริษัทผู้ผลิตเกมเซลโคว์และไรท์เตอร์พอใจกับเกมต่อคำนี้มาก อย่างไรก็ตามทางบริษัทฯ ประเมินว่าสแครบเบิลน่าจะเป็นที่นิยมในช่วงเวลาไม่เกิน ๒ ปี แต่ผิดถนัดสแครบเบิลได้กลายเป็นเกมกระดานที่ขายดีตลอดกาลในสหรัฐอเมริกา ครองอันดับสองรองจากเกมเศรษฐี สแครบเบิลได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ กว่า ๖ ภาษา ทั้งยังผลิตออกมาในรูปอักษรเบรลสำหรับคนตาบอดด้วย

Blue Pond

Blue Pond เป็นสระว่ายน้ำสีฟ้าสุดงดงามตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำ Bieigawa ในเมืองบิเอะ เกาะฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สระน้ำแห่งนี้เกิดมาหลังจากการสร้างเขื่อนเพื่อป้องกันดินโคลนถล่มที่มาจากภูเขาไฟบริเวณใกล้เคียงที่เคยระเบิดครั้งล่าสุดเมื่อ ธันวาคม 1988
สำหรับน้ำสีฟ้า ใสสะอาดนี้เป็นนี้ภายนี้มีแร่ธาตุอย่าง อะลูมิเนียมไฮดรอกไซด์ ปะปนอยู่ทำให้น้ำกลายเป็นสีฟ้าสวยงาม ซึ่งเชื่อว่าเป็นแร่มา จากการระเบิดของภูเขาไฟในอดีต และสีในน้ำก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามความเข้มข้นของแสง
ปัจจุบันสระน้ำแห่งนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกที่หนึ่งของ เกาะฮอกไกโด ในแต่ละปีมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเที่ยวชมความงดงามของธรรมชาติเป็นจำนวนมาก

วันพฤหัสบดีที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

Jean Jacques Rousseau

         



         ฌอง ฌาค รุสโซ (Jean Jacques Rousseau, ค.ศ. 1712-1778) เป็นชาวฝรั่งเศส ได้เขียนหนังสือชื่อ "สัญญาประชาคม" (Social Contract) ในหนังสือเล่นนี้ รุสโซ กล่าวถึงสัญญาประชาคมว่า หมายถึง สัญญาที่แต่ละคนเข้าร่วมกับทุกคนภายใต้เอกภาพและเจตจำนงอันเดียวกัน โดยที่ประชาชนสามารถก่อตั้งรัฐบาลขึ้นได้และให้อำนาจแก่รัฐบาลเพื่อรับใช้ประชาชนแต่ถ้าเมื่อใดที่ประชาชนไม่พอใจรัฐบาลก็อาจเปลี่ยนแปลงรัฐบาลได้ รุสโซ ชี้ให้เห็นว่าสภาวะธรรมชาตินั้นเป็นสภาวะที่มนุษย์มีความผาสุก มีอิสระเสรี และความเสมอภาค อย่างไรก็ตามแม้มนุษย์จะเกิดมาเสรี แต่ทุกหนทุกแห่งมนุษย์ก็ถูกตรึงด้วยโซ่ตรวนแห่งพันธนาการ แนวความคิดของรุสโซถือว่าเป็นรากฐานของระบอบประชาธิปไตยในเวลาต่อมา
สำหรับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองครั้งสำคัญในโลกตะวันตก ซึ่งมีความหมายอย่างยิ่งต่อการพัฒนาประชาธิปไตย ได้แก่ การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ของอังกฤษ (ค.ศ.1688) การปฏิวัติอเมริกา (ค.ศ.1776) และการปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ.1789) 

MY SWEET ORANGE TREE

     


   "ต้นส้มแสนรัก" เป็นเรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่งนามว่า "เซเซ่" ผู้มีจินตนาการเปี่ยมไปด้วยความฝันที่สวยงามเป็นเด็กฉลาด เกิดในครอบครัวที่ยากจน มีพี่น้องหลายคน ด้วยความที่เขาดื้อและซน ชอบก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน จึงทำให้เขาโดนทำโทษแรงๆ อยู่บ่อยครั้ง ทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าไม่มีใครรรักเขา เพราะเขาเป็นส่วนเกินของครอบครัว เขาจึงสร้างโลกส่วนตัวของเขาขึ้นมาคือโลกแห่งความฝัน ที่ทำให้เขามีความสุขอยู่ตามประสาเขา เพราะเขาไม่ใช่คนที่มีเพื่อนมาก ทุกคนต่างคิดว่าเขาคือเด็กแสบที่สร้างความเดือดร้อนให้กับเพื่อบ้าน ซึ่งทุกคนต่างก็เอือมระอา     ต่อมาครอบครัวของเซเซ่ได้ย้ายบ้านใหม่ จึงได้พบกับต้นส้มต้นหนึ่งซึ่งพูดได้ ทำให้เขาได้เพื่อใหม่ที่รู้ใจที่สามารถพูดคุยและเป็นเพื่อนเล่นกับเขาได้ยามที่ถูกกักบริเวณไม่ให้ออกไปข้างนอก ทุกเรื่องได้ทำให้เขามีความสุขมาก โลกแห่งจินตนาการเปี่ยมไปด้วยความสดใสแห่งชีวิตของวัยเด็ก แต่อีกไม่นานเมื่อเขาต้องรับรู้ว่าเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาต้องจากเขาไปตลอดกาล โลกที่สดใดของเขาพลันมืดสลัวลง เขารู้สึกเจ็บปวดและเสียใจมากกับการจากลาในครั้งนี้

            หนังสือเล่มนี้เป็น 1 ใน วรรณกรรม 50 เรื่องที่ต้องอ่านก่อนโต สนับสนุนโดยสำนักเฝ้าระวังทางวัฒนธรรมและประชาสัมพันธ์ กระทรวงวัฒนธรรม และกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) - โจเซ่ เมาโร่ เด วาสคอนเซลอส เกิดวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1920 ในครอบครัวที่ยากจนในเมืองริโอ เด จาเนโร เมืองหลวงของประเทศบราซิล ด้วยความยากจนเขาจึงต้องโยกย้ายที่รัฐริโอ กรานด์ โด นอร์ท โดยอาศัยอยู่กับลุงตั้งแต่ยังเล็ก เติบโตเป็นหนุ่มขึ้นมาวาสคอนเซลอสเรียนแพทย์อยู่สองปี ความที่เป็นเด็กหนุ่มซึ่งความใฝ่ฝันไม่หยุดนิ่ง ทำให้วาสคอนเซลอสตัดสินใจมุ่งกลับเข้าแสวงโชคในเมืองหลวงอีกครั้ง งานชิ้นแรกที่ได้รับคือผู้ช่วยเทรนเนอร์มวย แล้วเปลี่ยนเป็นนายแบบให้กับช่างปั้นขนาดได้รับการว่าจ้างจาก "บรูโน จิออร์จี" ศิลปินมีชื่อเสียงของบราซิล ให้เขาเป็นแบบในการปั้นอนุสาวรีย์เพื่อเยาวชนซึ่งตั้งอยู่ในสวนของกระทรวงศึกษาธิการ เป็นการใช้ชีวิตในเมืองหลวงด้วยความแร้นแค้น จากนั้นก็ทำงานอีกหลายต่อหลายประเภทหนักเอาเบาสู้ไม่มีเกี่ยง ระเหเร่ร่อนไปทั่วทั้งประเทศ ซึมซับเก็บเกี่ยวประสบการณ์ใช้ชีวิตอย่างเต็มรูปแบบ เหมือนกับว่าจะเป็นปฐมบทสำหรับการเป็นนักเขียน


              "เอ็ม พิคเจอร์ส" หยิบวรรณกรรมชื่อดังเรื่องเยี่ยมสำหรับเยาวชน "MY SWEET ORANGE TREE" (มาย สวีท ออเรนจ์ ทรี) หรือที่มีชื่อภาษาไทยว่า "ต้นส้มแสนรัก" ของนักเขียนชาวบราซิล "โจเซ่ วาสคอนเซลอส" และหนังสือเล่มภาษาไทยนั้น "คุณมัทนี เกษกมล" ผู้ค้นพบหนังสือเล่มนี้และนำมาแปล โดยบสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น มาถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์ดราม่าสุดเข้มข้นจากผลงานการกำกับของ "มาร์คอส เบอร์สตรีน"
นำแสดงโดย "โจส กุยเฮริ์ม อวิลล่า", "โจเซ่ เดอ อบริว", "คาโค สิโอเคลอ",  "เอดูอาโด้ ดาสคาร์" งานนี้ผู้กำกับคนเก่ง มาร์คอส เบอร์สตรีน กล่าวว่า "ภาพยนตร์เรื่อง มาย สวีท ออเรนจ์ ทรี" ดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อดังของโจเซ่ วาสคอนเซลอส ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชนอมตะที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุด หนังสือถูกแปลไปกว่า 32 ภาษา และตีพิมพ์ใน 19 ประเทศทั่วโลก